6 Ocak 2011 Perşembe

Mutlu yıllar






















Yeni yılı annemlerde karşıladık güzel bir yemek ve sohbetti ana temamız; sakin ve olağandı herşey...






Canım oğlum seninle geçirdiğimiz 3.cü yılbaşı gecesiydi ve senin olduğun her ortam benim için çok güzel...






Şu an uyuyorsun ve düşünüyorum da sen yokken neler yapıyormuşum ben hiç hatırlamıyorum ve sen hepimiz için bambaşka ve çok güzel bir renksin.






Hep beraber nice nice güzel seneler olsun bitanem benim...

27 Aralık 2010 Pazartesi

2,5 yaş







Ardacım cuma(24.12.2010) günü tam 2,5 yaşını doldurdu ne de çabuk geçti.Annecim seni çok seviyorum ama sana karşı çok hatalı davranışlarım oluyor farkındayım umarım telafisi olmayan hatalar değildir yaptıklarım.Sanki sen büyüyorsun ama ben küçülüyorum sorunlarla başedemiyorum ve seni üzüyorum sonra da çok pişman oluyorum.En büyük problemimiz uykun gelince ve dediğin olmadığında saldırganlaşman,istediklerini her zaman değil ama kimi zaman vurarak yaptırmaya çalışman nerde hata yapıyorum bilmiyorum.Konuşuyorum hem de gözlerine bakarak,uyarıyorum tatlı sert ya da en sonunda çok kızıyorum.Haluk Yavuzer'i takip ediyorum insan hayatının en zor dönemiymiş 2,5 yaş altını çizerek ve büyük harflerle belirtmiş bunu ama sabır ve çocukla mücadeleye girmemek çok önemliymiş,bu dönem çocukta günaydın dediğinde günaymadın diyecek kadar inatlaşma oluyormuş ve şiddet,paylaşmama,kıskançlık dönemin etkileriymiş.Tamam bunları okuduğumda anlıyorum da çaresi ne?okuduklarım sanki teoride kalıyor sonuçta bu olumsuz davranışları azaltmak ve yavaş yavaş silmek gerekmez mi?Bu dönemdeki hatalar çocukta yara açabilirmiş.Umarım böyle olmaz.3 yaştan sonra rahatlama oluyormuş umarım rahatlarsın güzel çocuğum...




Hep olumsuz şeyleri yazdım oğluşumun yaptığı çok güzel şeyler de var örneğin resim yapmamız ve makas tutmamız çok gelişti,yemeği de çoğu zaman kendisi yiyor,çok iştahlı olmadığı için biraz yavaş ilerliyoruz ama olsun.Üstünü kendisi çıkarıp,giymeye çalışıyor bu konuda da tam iyi değiliz ama en azından istekli ve benim en çok sevindiğim konu ise kendini çok iyi ifade etmesi ve başından geçenleri anlatması,harflerimiz tam düzelmedi ama o da olacak. Şimdilik bu kadar...








19 Aralık 2010 Pazar

Kısa bir kreş deneyimi



En sonunda sorunu hallettik ve nihayet yazabiliyorum.


Uzak olduğum zamanlarda o kadar yazacak şey var gibi geliyordu ama başına oturunca yine nutkum tutuldu.


Geçen hafta ardanın 8 günlük bir kreş macerası oldu ve arda hemen hasta oldu daha yeni yeni iyileşiyor,sanırım bağışıklık sistemi pek güçlü değil oğluşumun.Aslında genel anlamda kreşten memnundum ama daha erken tabi ki, başka bir alternatifim olmasa devam ettirirdim. Zamanı geldiğinde aynı yere devam edebiliriz aslında ben müstakil ve bahçeli bir yer daha iyi diye düşünüyorum ama yakınlarda öyle bir yer şimdilik yok. Belki bir-bir buçuk yılda değişebilir durumlar.Arda kreşini genel anlamda sevdi,öğretmeni ile iyi anlaştı ve şunu anladım ya da bana öyle geldi kreşten sonra kurallar daha iyi pekişecek ve anne için de çok rahatlık tabi uygun bir yer bulunduysa.Bakalım daha zaman var yine düşünürüz ve değerlendiririz.

25 Ekim 2010 Pazartesi

Mutluyum anne

Arda anneannesi ve dedesiyle nine ve büyük dede ziyaretine gitti bugün akşam dönüşte arabadan inmek istememiş anneannesinde kalmak istemiş küçük beyimiz artık büyümüşte tercih yapıyor kerata.

Dün gece sabaha karşı yatağından kalkarak gelmiş yanımıza babasıyla benim aramıza girmiş ve öylece uyuyakalmış,annemde bende uyardık oğlum herkesin kendi yatağı var orada uyuyacaksın diye biraz bozuldu dudak büzdü bu aralar hassas çocuk modunda bizimki.Acaba bu nedenle mi orda uyumak istedi böyle bir bağlantı kurabilir mi hiç bilmiyorum gerçi.

Annemlerle çok mutlu onların(annem ve babamın) hakkını ödeyemem kesinlikle,gezdiriyorlar,yediriyorlar.oynatıyorlar.Arda da onlara çok düşkün daha sakin onlarlayken.Kendisi de bizzat çok mutluyum anne diyor.Sen mutlu ol annecim herşey senin için...

24 Ekim 2010 Pazar

28.ay hoşgeldin

Bugün oğluşumun tam 28. ayı doluyor,9 ay da geriye gidersek 3 yıldır her anımız seninle dopdolu geçiyor oğlum hem de kaç kişinin birden...

28 ayın her anı emek,sevgi ve sabır ile geçti,bizim için her gün daha bir güzelleştin,bir taraftan sağlıklı bir şekilde büyümen için dua ederken diğer taraftan geçen hiç bir anını bir daha yaşayamama hüznü var hala içimde...

Dün yine Arda annemlerin balkonda oynarken karşı apartmandan bir komşu ne güzel valla balkonda büyüdü çocuk demiş,dışarıdan çok kolay gibi görünsede dünyanın en zor işi anne olmak ve çocuk yetiştirmek, bir o kadar da güzel tabiki,en zor büyüyen canlı insan yavrusu doğada...

Benim en büyük isteğim oğlumun güzel bir insan olarak, sağlıklı bir şekilde büyüdüğünü görmek...

Annecim bazen sana karşı anlayışsız oluyorum anne beni sevmiyorsun diyorsun ama seni sevmez olurmuyum sen benim yaşama sebebim,mutluluğum ve gurur kaynağımsın,her anım seninle dopdolu seni çok seviyorum....NİCE AYLARA BEBEĞİM...

14 Ekim 2010 Perşembe

Sabırlı olmak

Hazır arda uyuyorken yazmak istedim,bu aralar misafir ve ardından kış temizliği derken yoğunluktan yazamadım.Ardacım hastaydı geçen hafta ama şimdi daha iyi.

Daha önceler de de yazdığım gibi 2 yaş sendromu yaşıyor oğlum vurma,tekmeleme ve en çokta saç çekme davranışları sergiliyor.Her zaman değil daha çok uykusu geldiği zaman ya da üzerini değiştireceğim zaman bıktı çocuk biraz sık üst değiştiriyorum.Ben her defasında uyrıyor ve konuşuyordum özür dileyip bir daha yapmayacağım sözü alıyordum kendimce ama yanılmışım hiç azalmadı geçen gün uzman tv de bir psikoloğu dinledim o hareketi yok saymak gerekiyormuş verilen her tepki o na amacına ulaştığına dair sinyaller veriyormuş,tek istedikleri dikkatimizi çekmeşmiş ama görmemezlikten gelmek çok sabır istiyor umarım hepsi geçecek...

Arda yine anneanne ve dede ile yazlık turunda malum çok yağmur yağınca bizimkiler evi kontrole gittiler arda beyimiz teklife dünden hazırdı ve hemen gitmek için sabırsızlandı.Anneye ve babaya bye bye dedi ve öpücük verdi sonra da arkasına bile bakmadan gitti.Annecim sağ salim gel hemen özledim seni,sen olmadan ev bomboş...

Başka bir problemimizde bu aralar çok zor uykuya dalıyor kuzum,bir türlü uyuyamıyor uyuyamadıkça hırçınlaşıyor ben de geriliyorum eğer dayanamayıp kızarsam biraz ağlayıp sırtını dönüp uyuyor,sanırım yanında ben olunca dalamıyor.Aslında yalnız uyumaya alıştırsam iyi olacal ama buna da direniyor yine umuyorum bu hallerde geçecek.Annelikte ve öğretmenlikte çok sabırlı olmak gerekiyor.Sabır sabır ve yine sabır lütfen....

5 Ekim 2010 Salı

arda uyandı

Ardacım bu aralar biraz nezle gibi çok kötü değil ama uyurken öksürüyor benim de içim parçalanıyor annelik işte,bugün okul çıkışı arkadaşlarla yemeğe gittik ve bana çok iyi geldi arkadaşlarımı çok seviyorum ve kendimi çok şanslı hissediyorum.Bu yüzden eve geciktim oğlum canım oğlum beni çok özlemiş kucağama atladı ve uyutana kadar inmedi,şu an arda uyandı sonra devam ederim...